Pomimo faktu, że tradycje pogrzebowe w Norwegii są mocno zakorzenione, obserwuje się tendencje do kardynalnych zmian w podejściu Norwegów do uroczystości pogrzebowych. Obecne pokolenie, w przeciwieństwie do swoich rodziców, woli relację bardziej osobistą, indywidualną. Poza tym, osłabienie roli kościoła w życiu współczesnych ludzi przyczynia się również do tego, iż coraz mniej Norwegów wybiera tradycyjne ceremonie pogrzebowe. Zmiany te są często związane z niezgodami, panującymi w rodzinie zmarłego, różnicami między członkami rodziny, chęcią uniknięcia niepotrzebnej uwagi otoczenia oraz ogólnych kosztów finansowych, stanowiących nieodłączną część uroczystości pogrzebowych.

Potrzeba prywatności i względy finansowe

Według danych norweskiego nadawcy „NRK“, około 10 procent Norwegów obecnie nie urządza uroczystości pogrzebowych dla swoich bliskich. „Osobom w żałobie trudno jest obcować z gośćmi, gdyż są pogrążone w żalu“, – omawiając obecną sytuację twierdziła Marita Eikenes, szefowa norweskiej agencji pogrzebowej „Fonus“. Jej zdaniem, żałobnicy są bardzo wrażliwi i nie chcą w tym czasie obcować z innymi ludźmi. W tych przypadkach, gdy członek rodziny był ciężko chory przez długie lata, członkowie rodziny czują się wyczerpani i po prostu nie chcą żadnych uroczystości. Z drugiej strony, niezgoda w rodzinie oraz koszty finansowe pogrzebu są również jednymi z podstawowych powodów nie urządzania uroczystości pogrzebowych, które mogą kosztować nawet kilkadziesiąt tysięcy koron norweskich. Poza tym, tendencje do nieurządzania ceremonii pogrzebowych są obserwowane nie tylko w Norwegii, ale również w krajach sąsiednich – Szwecji i Danii.

Rośnie liczba sporów

Zauważa się, iż z powodu rosnącej liczby rozwodów w Norwegii coraz więcej jest rodzin rozbitych, członkowie których nie potrafią się porozumieć w sprawach zasadniczych lub inaczej interpretują przestrzeganie tradycji. W tych przypadkach, gdy bliscy zmarłego nie potrafią dojść do porozumienia w sprawach dotyczących ceremonii pogrzebowej, agencje pogrzebowe same starają się zaproponować wariant, najbardziej odpowiadający życzeniom bliskich. Z drugiej strony, jeśli bliscy zmarłego w dalszym ciągu nie potrafią wspólnie uzgodnić kwestii pochówku zmarłego, gmina decyduje gdzie i jak będą się odbywały ceremonie pogrzebowe. Interesującym jest fakt, iż kremację i pochówek można już zorganizować przez internet, gdyż agencje pogrzebowe swe usługi proponują także w internecie. Żałobnicy mogą przez internet wybrać i zamówić trumnę, transport zmarłego i kremację lub prywatną ceremonię pogrzebową.

Wybranie odpowiednich upominków jest czasem zadaniem bardzo trudnym, ale rodzina na pewno ucieszy się z przynoszących szczęście amuletów, ciepłego wdzianka czy słodyczy.

Trolle na szczęście (norw. Lykketroll). Uważa się, że trolle były pierwszymi mieszkańcami Norwegii – niegdyś, gdy cała ziemia była pokryta lodem, zamieszkiwali oni góry. Chociaż trolle były różnej wielkości, miały kilka wspólnych cech: miały tylko cztery palce, przypominający krowi ogon, a ich nosy były tak długie i tak czerwone, że sądzono, iż używali ich do mieszania zupy. Trolli można ujrzeć tylko po zachodzie słońca lub nocą, gdyż światło słoneczne obraca je w kamień. Poza tym, trolle przejawiały zazwyczaj sprzeczne cechy charakteru – mogły być jednocześnie przyjazne i wstrętne. Mówi się, że jeśli podczas spaceru po norweskim lesie zobaczycie światełko, możliwe, że to właśnie troll puścił do was oko. Wierzy się, że małe figurki trolli przynoszą szczęście – poza tym, jest ich tak wiele rodzajów, że na pewno znajdziecie taką, która przypadnie wam do gustu.

Figurki wikingów i modele statków. Wikingowie byli pochodzącymi z wybrzeży Skandynawii wojownikami, rzemieślnikami i kupcami. Sławili się swoją odwagą, umiejętnościami, ale też i okrucieństwem. Ich mitologia i tradycyjne symbole mają wielu wielbicieli. Figurki wikingów oraz reprodukcje ich charakterystycznych długich statków, na których zawojowywali oni coraz to nowsze ziemie i przewozili jedzenie oraz wodę do odległych norweskich wiosek, są bardzo popularne w sklepach z pamiątkami. Poza tym, symbole mitologii wikingów oraz Skandynawii można znaleźć na przynoszących szczęście wisiorkach i innej biżuterii.

Biżuteria z cyny. Od czasów rzymskich Norwedzy słynęli z talentów rzemieślniczych. Narzędzia, prezenty ślubne i inne przedmioty były (i wciąż są) wykonywane z cyny – ten metal o ciemnej barwie może być mieszany z miedzią według potrzeb rzemieślnika. Wyroby z cyny są bardzo popularne – bez trudu znajdziecie biżuterię, misy, talerze czy guziki wykonane z tego materiału. Mogą one przedstawiać inne symbole Norwegii – koni, stare budynki, drewniane kościoły czy tradycyjne wzory wikingów.

Norweskie noże. Styl życia Norwegów jest nierozłącznie związany z działalnością na świeżym powietrzu – silna więź z przyrodą, miłość do zwierząt należą do podstawowych wartości mieszkańców tego kraju. Być może właśnie dlatego norweskie noże stały się popularne na całym świecie. Jest ich wiele rodzajów – jedne są przeznaczone dla miłośników grzybobrania, inne – dla myśliwych. Poza tym, rękojeści takich noży są często ozdobione klasycznymi motywami norweskimi.

Ubrania w norweskie wzory. Tradycje strojów dzierganych w Norwegii sięgają XIX-ego wieku, jednak obecnie swetry w norweskie szlaczki są popularne jak nigdy dotąd. Na początku dominowały swetry i akcesoria w kolorach naturalnych, jednak w latach trzydziestych pojawiły się modele dwukolorowe – klasyka, która nigdy się nie znudzi, „Setesdal” i „Fana”. Później, w roku 1953 świat oszalał na punkcie nowego wzoru na swetrach – pojawił się deseń „Marius“. Wzory norweskie zachwycają wielu swoją różnorodnością. Za natchnienie twórcom tych wzorów posłużyły przede wszystkim tradycyjne norweskie drzeworyty i malarstwo dekoracyjne (norw. Rosemaling), które można znaleźć na drzwiach i ramach okiennych wiejskich domów i zabudowań.

Czekolada. Norwegia jest doskonałym miejscem dla miłośników słodyczy! Czekolada mleczna, czekolada gorzka, czekolada z orzeszkami ziemnymi, migdałami, rodzynkami… wszystko to znajdziecie w sklepach ze słodyczami i artykułami spożywczymi w Norwegii. Poza tym, słona lukrecja (znana jako assalmiakki) zajmuje specjalne miejsce wśród słodyczy – ten smak, nadzwyczaj ceniony w krajach północnych może stać się niespodzianką dla innych, gdy słodki smak lukrecji ustępuje miejsce słonemu, tworząc niepowtarzalne połączenie smakowe!
Brązowy ser (norw. Brunost) i nóż (łopatka) do sera (norw. ostehøvel) – w Norwegii nie znajdziecie nic bardziej tradycyjnego nad ten brązowy ser.

Brunost – to ser w mleka krowiego lub koziego, o wyjątkowym smaku. W procesie przygotowywania takiego sera mleko, śmietana i serwatka są gotowane przez kilka godzin aż do otrzymania gęstej masy serowej. Dzięki temu procesowi ser staje się rudy, o charakterystycznym słodko-słonym smaku. Jedyny poprawny sposób krajania takiego sera – używając do tego norweskiego noża do sera! Jest to dzieło norweskiego cieśli Thora Bjørklunda, które już od 1920-ego roku pomaga w odkrojeniu najsmakowitszych kęsów tego sera.

Norwegowie przedkładają wypoczynek w swoim domku wakacyjnym nad nocleg w luksusowym hotelu i obiad w wykwintnej restauracji. Są gotowi na kilkugodzinną podróż, wędrowanie przez lasy, przemierzanie rzek i górskie wspinaczki, by dotrzeć do miejscowości, w której mogliby w spokoju pobyć samotnie na łonie przyrody. Te zacisze nazywają wakacyjnymi domkami „hytte“.

Nic wspólnego z oszczędzaniem

„Hytte“ – to popularny w krajach skandynawskich termin, określający domki wakacyjne lub letniskowe, położone najczęściej w pobliżu morza lub w innych atrakcyjnych terenach podmiejskich. Są najczęściej drewniane i nadają się do użytku przez cały rok. Coraz częściej są w nich urządzane sauny, kuchenki, kominek, obok pojawiają się oku miłe ogródki. Potrzeba zatrzymania się w „hytte“ nie ma nic wspólnego z oszczędnością, gdyż utrzymanie takiego domku wakacyjnego jego właściciela może kosztować miliony koron, a wynajęcie go na Wielkanoc kosztuje drożej niż lot na południe Europy.

Spartańska prostota

Do niedawna w norweskich domkach na łonie przyrody nie było ani elektryczności, ani wody z kranu, ani dróg, prowadzących do tego zacisza. Wodę Norwegowie brali z rzeki, rozpalali ogień dla ogrzania się, a jedzenie przygotowywali w piecu. Domki były małe (około 40 metrów kwadratowych), a toaleta znajdowała się na zewnątrz (norw. utedo). Gdy nie było jeszcze wybudowanych dróg, prowadzących do domku wakacyjnego „hytte“, jego właściciele docierali tam na piechotę, jednak wszystkie ich starania były wynagradzane przez możliwość napawania się ciszą, spokojem i przepięknymi widokami przyrody. Zauważono, że wielkość domku wakacyjnego od roku 2004 zwiększyła się średnio o 10 metrów kwadratowych. Zainstalowana elektryczność stała się standardem, dlatego zużycie energii elektrycznej w norweskich miejscowościach wypoczynkowych wyrosło o 58 procent. Teraz „hytte“ stały się drugim domem. Niektórzy Norwegowie swoje domki wypoczynkowe urządzają przytulniej niż prawdziwe domy i coraz więcej czasu podczas wakacji spędzają w domkach, zamiast udawać się w piesze wycieczki lub na narty.

Obowiązek stałego zamieszkania

W niektórych regionach Norwegii obowiązuje „obowiązek stałego zamieszkania“ (norw. boplikt), nakazujący właścicielowi domku korzystanie z niego jako domu podstawowego i nocowanie w nim przez większość czasu. Inne regiony Norwegii są określane mianem „regionów domków wakacyjnych“ – zabrania się tu mieszkania na stałe. Dzieje się tak ponieważ stałe miejsce zamieszkania powinno spełniać określone warunki, dotyczące jakości życia.

Urbanizowane góry

Uważa się, że Norwegowie tracą skłonność do urządzania swych domków wakacyjnych „hytte“ jak najprościej – teraz chcą tu pełnego domowego komfortu. Według danych podanych przez norweski dziennik „Dagsavisen“ , obecnie w Norwegii znajduje się 400 000 domków wakacyjnych „hytte“ i około 40 000 Norwegów posiada konkretne plany, dotyczące nabycia domku w górach i większość z nich życzy sobie, by ich wypoczynkowe zacisze było dobrze urządzone. Z innej strony, po zakończeniu II wojny światowej wielkość domków wypoczynkowych „hytte“ była ograniczona do 40 metrów kwadratowych z powodu braku środków budowlanych i zapotrzebowanie na budowę domów w miastach. Obecnie Norwegowie obawiają się, że zwiększająca się liczba domków wypoczynkowych spowoduje urbanizację gór. Właśnie z tego powodu część Norwegów sprzeciwia się elektryfikacji odległych miejscowości górskich.

Przysługa za przysługę

Ciekawe, że jeśli Norweg zezwala wam na wypoczynek w swoim domku wakacyjnym, może w zamian poprosić o zatroszczenie się o jego ogródek, skoszenie trawy, zgrabienie liści, narąbanie drewna czy przemalowanie ściany. W Norwegii takie prośby są normalne, gdy chcemy skorzystać z czyjejś własności. Przecież Norwegowie są ludźmi pragmatycznymi i prostolinijnymi, i wcale nie chcą, byście się czuli im dłużni za udostępnienie możliwości wypoczynku w ich domku wakacyjnym. Dlatego po skoszeniu trawy, zgrabieniu liści, narąbaniu drewna czy przemalowaniu ściany, poczujecie, że odwdzięczyliście się im przysługą za przysługę.

Norwedzy, podobnie jak inne narody, posiadają swój specyficzny charakter i zwyczaje, które często zaskakują obcokrajowców. Przedstawiamy dla Was norweskie dziwactwa:

1. Opowiadacie ciekawą historię koledze lub przyjacielowi Norwegowi. On lub ona zaczyna wydawać różne dziwne dźwięki: jakby łapał lub łapała powietrze podczas ataku astmy. W takim wypadku nie warto panikować, to tylko stanowi dowód na to, że rozmówca jest zainteresowany historią, a jego mowa ciała mówi: „tak, zgadzam się z tobą, kontynuuj swoje opowiadanie.
2. Gdy nadchodzi jesień, Norwedzy w swoich domach rozstawiają świece – palą je wszędzie i na każdą okazję. W ten sposób jest wyrażana potrzeba komfortu (norw. koselig). Przy pomocy światła i ciepła świec podczas chłodnej pory roku Norwedzy starają się stworzyć w domu lato.
3. Większość Norwegów może negocjować cenę przez dwie minuty, ale są też oni skłonni jechać kilkaset kilometrów dziennie do Szwecji, żeby kupić butelkę wina o 50 NOK taniej niż we własnym kraju.
4. Dla norweskiej kuchni są charakterystyczne doskonałe potrawy z ryb, ziemniaków, mięsa łosia i północnego jelenia, a także rozmaite jagody i wyśmienite owoce morza. Lecz w piątek wieczorem, spędzając czas z przyjaciółmi i rodziną, Norwedzy bardziej wolą jeść fasolę i kukurydzę z puszki, razem z mięsem mielonym i wszystko to nazywają „tacos“.
5. Norwedzy mogą skarżyć się na różne problemy obecne w ich kraju: złe drogi, brak stołówek w norweskich szkołach, złą jakość łososia lub nieodpowiednie wykorzystanie pieniędzy uzyskanych z przemysłu naftowego. Jeśli ta krytyka jest zaś wypowiedziana przez obcokrajowca, Norwedzy czują się niemile zaskoczeni.
6. Większość Norwegów, w tym norwescy lekarze, jest przekonana, że 90 proc. chorób można wyleczyć przy pomocy jednej lub więcej z trzech następujących rzeczy (lub czynności): ćwiczeń fizycznych, oleju rybnego oraz ibuprofenu / paracetamolu.
7. W przeciwieństwie do reszty świata Norwedzy powierzą wam klucze od odległego małego drewnianego domku w nadziei, że będziecie uczciwi i podacie swoje imię oraz nazwisko w celu otrzymania rachunku za tam spędzone noce i sporządkujecie zrobiony przez was bałagan.
8. Podczas spędzania wieczoru z przyjaciółmi w barze lub w domu, nagle ktoś znika bez pożegnania się i można by pomyśleć, że człowiek poszedł do toalety lub wyszedł zapalić na zewnątrz. Nie, on po prostu poszedł do domu i nie pożegnał się. Zazwyczaj jest to nazywane „irlandzkim pożegnaniem” lub też „norweskim żegnaj”.
9. Wszyscy Norwedzy od 6. roku życia posiadają wszystkie niezbędne sprzęty do wypraw górskich (letnich i zimowych), wypraw rowerowych, pływania, jazdy na nartach, biegania lub uprawiania innych hobby. Mimo że te specjalne ubrania i specjalny sprzęt sportowy są bardzo drogie, są one nabywane co najmniej raz na dwa lata.
10. Planując dziecko, Norwedzy nie przestrzegają astrologii jak Chińczycy czy Hindusi. Starają się natomiast, żeby dziecko urodziło się do września i można było zapisać je do przedszkola.

.

 

Trondheim jest trzecim co do wielkości miastem w Norwegii, jak również jednym z najstarszych miast kraju. W 997 roku założone przez wikingów miasto handlowe było stolicą Norwegii do 1217 roku. Trondheim jest z głównych miast powiatowych Sør-Trøndelag w środkowej Norwegii.

 

1. Katedra Nidaros

Zbudowana przez króla Olafa Kyrre (1066-93) nad grobem patrona Norwegii św. Olafa Katedra Nidaros jest powszechnie uważana za najokazalszy kościół w Skandynawii. Tutaj chrzczono oraz grzebano królów, a od 1814 roku w norweskiej konstytucji występuje paragraf głoszący, że monarcha musi być koronowany w katedrze w Trondheim.

Adres: Bispegt 5, Trondheim

---

2. Plac Rynkowy

Plac Rynkowy w Trondheim, położony prawie w centrum miasta, jest doskonałym miejscem do rozpoczęcia zwiedzania miasta. Jedną z wielu atrakcji jest tu wysoka ośmioboczna kolumna znajdująca się w centrum placu. Wzniesiona w 1923 roku, przedstawia ona Olafa Tryggvasona, króla Norwegii, który rządził w latach 995-1000, powszechnie uważanego za założyciela Trondheim.

Adres: Kongensgata, Trondheim

---

3. Munkegata

Munkegata – główna ulica miasta – rozciąga się od katedry w Trondheim do Ravnkloa – przestrzeni publicznej obok portu. Jest to szeroka, otoczona drzewami ulica, idealna na spacery, można tu spędzić czas, oglądając gabloty miejscowych sklepów. Można także zwiedzić szkołę XVIII wieku oraz Muzeum Sztuki Stosowanej Nordfjeld – obejrzeć przykłady współczesnego skandynawskiego designu.

Adres: Munkegata, Trondheim

---

4. Pałac Arcybiskupi i muzeum

Średniowieczny Pałac Arcybiskupi (Erkebispegården) jest nie tylko najstarszą budowlą tego typu w Skandynawii, ale także jednym z najlepiej zachowanych pałaców w Europie. W sięgającej XII w.  zachodniej części pałacu obecnie można zobaczyć wiele historycznych eksponatów, w tym regalia norweskich królów – imponujące kamienie szlachetne w koronie króla Norwegii. Tutaj również znajduje się Muzeum Wojska i Ruchu Oporu, w którym dużą uwagę zwraca się na historię Trondheim, począwszy od czasów wikingów aż do II wojny światowej.

---

5. Muzeum Narodowe Sztuki Dekoracyjnej

W Muzeum Narodowym Sztuki Dekoracyjnej jest wystawiana ogromna kolekcja historycznych oraz współczesnych artefaktów, w tym mebli, srebra, szkła, tekstyliów, wyrobów ceramicznych, sięgających aż XV w. Samo muzeum można uznać za dzieło sztuki, ponieważ jego wnętrza w 1907 roku stworzył słynny belgijski architekt Henry van de Velde.

Adres: Munkegata 5, Trondheim

---

6.  Stiftsgarden

W 1778 r. zbudowany Stiftsgården służy jako rezydencja norweskiej rodziny królewskiej podczas jej pobytu w Trondheim. Ten ogromny dwór, uważany za jeden z największych drewnianych budynków w Europie, należy do rodziny królewskiej od 1800 roku.

Adres: Munkegt 23,7013 Trondheim

---

7.  Muzeum Ringve

W Norweskim Muzeum Narodowym Muzyki i Instrumentów, otwartym w 1952 roku, eksponowane są dwie stałe wystawy: we dworze pałacu wystawiane są odzwierciedlające europejską tradycję instrumenty muzyczne, a w stodole znajdującej się w części muzeum eksponowane są nowoczesne technologie dźwiękowe i świetlne.

---

8. Festiwal św. Olafa

Festiwal św. Olafa w Trondheim – impreza trwająca 10 dni, poświęcona patronowi Norwegii, obejmuje różnorodne rozrywki począwszy od koncertów, wykładów po opery. Główną atrakcją festiwalu jest tradycyjna sztuka Nidaros, składająca się z dziewięciu scen ilustrujących historię ślepego chłopa, który wędrował do świątyni św. Olafa.

Adres: N-7410 Trondheim

---

9. Munholmen

Na fiordzie w Trondheim mieści się wyspa Munkholmen. Zwiedzający mogą obejrzeć dobrze zachowaną okrągłą wieżę, należącą do benedyktyńskiego klasztoru Nidarholm (założonego w XII wieku). Tutaj można zobaczyć fort Gammel Festning, zbudowany w 1658 roku oraz umocnienie, pozostawione przez Niemców w czasie II wojny światowej.

---

10. Fjellseter Gråkallen

Odległość od Trondheim do Fjellseter, popularniejszego szlaku narciarskiego, gdzie można wykonywać skoki narciarskie, wynosi tylko 3,67 km. Ze szczytu Gråkallen otwiera się wspaniały widok na fiord Trondheim oraz góry wzdłuż granicy ze Szwecją.

 

W Norwegii, jak i wielu krajach obchodzone są walentynki, czyli Valentinsdagen. To święto często jest zwane dniem wszystkich serc – Alle Hjerters Dag – świętem miłości i romantyczności. W ostatnich latach staje się ono coraz bardziej komercyjne. Uważa się, że tradycja obchodzenia walentynek wywodzi się z rzymskiej tradycji świętowania uroczystości bogini Junony, która była symbolem kobiecości i małżeństwa. Poza tym, 13 lutego odbywał się pogański festiwal Luperkalia, który miał na celu odstraszyć złych duchów i oczyścić miasto, w ten sposób zapewniając mieszkańcom zdrowie i płodność. W Norwegii dzień św. Walentego nie jest świętem na szeroką skalę w porównaniu z mnóstwem innych krajów.

Norweskie wyrazy związane z miłością oraz romantycznym nastrojem podczas walentynek:

Elsker – kochać

Kjæreste – narzeczony / chłopak

Kjæresten – narzeczona / dziewczyna

Kjærligheten ­– miłość

Glede over å være sammen – szczęście bycia razem

Jeg elsker deg – kocham cię

Jeg er så forferdelig glad i deg ­– bardzo mi się podobasz

Savner deg veldig mye! – bardzo za tobą tęsknię!

Du vet hvor mye jeg elsker deg  – wiesz, jak gorąco cię kocham

Ha en fin Valentinsdag –  miłych walentynek

Kjærlighetens magi til evig tid  –  czary miłości są wieczne

Jeg er en håpløs romantiker  –  jestem beznadziejnym romantykiem

Jeg er så glad for at jeg traff deg  –  bardzo się cieszę, że spotkałem cię

Det er kun med hjertet, man kan se rigtigt  –  tylko sercem widzimy prawdę

Jeg elsker deg .. Du er mitt liv! –  kocham cię … jesteś mym życiem!

Jeg elsker deg over hele mitt hjerte – kocham cię całym sercem

Elske deg  –  kocham cię

Tenker på deg  –   myślę o tobie

Elske deg så mye  –  bardzo cię kocham

Ha en fin Valentinsdagen alle sammen  –  miłych walentynek wszystkim życzę

Du betyr alt for meg og jeg elsker deg! –  tyś dla mnie wszystko i ja cię kocham!

Jeg er så forelsket i deg  –  bardzo cię kocham

God Valentinsdag, vennen min –  miłych walentynek, mój przyjacielu

Najpopularniejsze prezenty

Wyrażenie emocji i miłości w życiu Norwegów gra ważną rolę, dlatego lubią oni spędzać czas romantycznie. W dzień św. Walentego Norwedzy zwykle ślą kartki, darują kwiaty, czekolady i cukierki. Najpopularniejszym romantycznym prezentem są czerwone róże. W norweskich sklepach jest mnóstwo zestawów walentynkowych. W kwieciarniach można znaleźć specjalne wyszukane walentynkowe bukiety. Romantyczne pary lubią obchodzić walentynki w otoczeniu wspaniałego norweskiego krajobrazu, dlatego zwykle jadą nad małe jezioro, takie jak jezioro Vatn.

 

„Fala“ („Bølgen“, 2015)

Ocena IMDB: 7.3/10

Pozytywnie oceniona przez krytyków praca norweskich twórców filmowych – film katastroficzny przedstawiający żywioł, całkowicie możliwy w rzeczywistości. Wolnostojąca część gór Åkneset wpada do fiordu, powodując ogromną falę powodzi. Nikt nie wie, kiedy to może się zdarzyć w rzeczywistości, ale jest jasne, że skutki dla ludności mieszkającej w okolicach byłyby katastrofalne. Bohater filmu – doświadczony geolog Christian Eikjord przeżywa najgorszy koszmar swego życia. Żywioł nieubłaganie zbliża się w stronę fiordu Geiranger’io. Główne role grają aktorzy Kristoffer Joner i Ane Dahl Torp.

Czas trwania: 104 minut.

 

„Po tysiąc razy dobranoc“ („Tusen ganger god natt“, 2013)

Ocena IMDB: 7.1/10

Reżyserowi filmu Norwegowi Erikowi Poppe udało się zwabić jedną z najbardziej rozchwytywanych aktorek – Juliette Binoche. Film wizualnie bardzo piękny. Wiele poetyckich, spowolnionych ujęć, które być może częściowo nieco hamują emocjonalną atmosferę filmu, bo są dość ostre i niejednoznaczne sceny rytualne. Świetna idea filmu, dobrze zbudowana taśma, jasny i ostry problem, ostre obrazy, doskonała gra J. Binoche.

Czas trwania: 117 minut.

 

„Max Manus“ („Max Manus“, 2008)

Ocena IMDB: 7.3/10

Norwegię zawojował film o bohaterze narodowym stawiającym opór wobec nazistów Maksie Manusie. W drugim miesiącu filmu – dramat fińskiej rodziny. Ten film opowiada prawdziwą historię o norweskim partyzancie Maksie Manusie, który był najbardziej poszukiwanym człowiekiem w okupowanej przez nazistów Norwegii. Ale mimo to udało mu się zorganizować jeden z najbardziej śmiałych ataków w historii II wojny światowej.

Czas trwania: 118 minut.

 

„Wyspa skazańców“ („Kongen av Bastøy“, 2010)

Ocena IMDB: 7.5/10

Skandynawsko minimalistyczny, chłodny i ponury film o kolonii dla nastolatków oraz stosowanych w niej metodach wychowawczych. Przemoc psychologiczna i fizyczna oraz surowe kary – taka codzienność panuje w  kolonii usiłującej skierować na właściwą drogę niepokornych nastolatków.

Czas trwania: 116 minut

 

 „Po omacku“ („Blind“, 2014) 

Ocena IMDB: 7.0/10

Film ten doczekał się wielu uwag opinii publicznej w Berlinie oraz zdobył nagrodę Europa Cinemas. W umyśle bohaterki filmu realność przeplata się z fikcją.  Film opowiada historię o Ingrid, która ostatnio straciła wzrok i nie potrafi pokonać strachu przed wyjściem z domu, dlatego całymi dniami przebywa w czterech ścianach, siedząc w białym pokoju na fotelu przy oknie, słuchając radia i tworząc opowieści … Ją prześladuje uczucie, że jej mąż Morten siedzi w pokoju i obserwuje ją, jak również, że przed zaśnięciem w łóżku koresponduje z kochankami.

Czas trwania: 96 minut.

 

Norweskie nawyki żywieniowe pod wieloma względami różnią się od kuchni innych krajów europejskich, ponieważ tu dużą rolę gra  polowanie oraz rybołówstwo. Większość tradycyjnych dań stanowią konserwowane potrawy, przydatne podczas długiej zimy. Współczesna kuchnia norweska, mimo silnych wpływów kuchni tradycyjnej, staje się coraz bardziej światowa: tak samo jak w każdym zachodnioeuropejskim mieście, są tu popularne makaron i pica – w restauracjach zamawiane tak samo często, jak klopsy i dorsze.

Dzienny reżim odżywiania się
Większość Norwegów dziennie spożywa trzy lub cztery podstawowe potrawy. Są to zazwyczaj śniadanie na zimno z kawą,  obiad (zazwyczaj zapakowany) na zimno w pracy oraz ciepła kolacja w domu w kręgu rodzinnym. Późnym wieczorem czasami niektórzy spożywają zakąski – najczęściej zwykłe kanapki.

Śniadanie

Norweskie śniadanie często składa się z mleka lub soku owocowego, kawy (rzadziej herbaty) oraz kanapek z mięsem, serem lub dżemem. Przez dzieci szczególnie są lubiane płatki kukurydziane lub owsiane z jogurtem.

Kolacja

To podczas kolacji Norwedzy spożywają podstawową ciepłą potrawę dnia. Pozostałe dania spożywane w ciągu dnia zazwyczaj są zimne. Na kolację często jest podawana ryba z ziemniakami i warzywami. W norweskiej kuchni ważną rolę gra jelenie, łosie, zajęcze (białych zajęcy) oraz kacze mięso. Dla niego jest charakterystyczny specyficzny smak, dlatego najczęściej jest podawane z dodatkiem różnych sosów, często z jagodami jałowca oraz słodko-kwaśnym dżemem borówkowym.

Dary morza

Tradycyjne skandynawskie danie, które zyskało międzynarodową popularność to wędzony łosoś. Duża ilość tej ryby jest eksportowana do innych krajów, dlatego wędzonego łososia można uznawać za jeden z najważniejszych skandynawskich wkładów we współczesną międzynarodową kuchnię. Wędzony łosoś najczęściej jest podawany z jajecznicą, z nim są robione kanapki oraz jest on spożywany z sosem musztardowym. Inna tradycyjna potrawa z łososia to „gravlaks“ (dosłownie „pochowany łosoś“). Następne szczególnie ważne danie rybne, przyrządzone z fermentowanego pstrąga, a jego przygotowanie jest podobne do popularnego w Szwecji dania „surströmming“. Latem bardzo popularne są krewetki, kraby oraz mięczaki. Omary także cieszą się dużą popularnością, lecz ograniczenia dotyczące ich łowienia, wielkości oraz sezonowości, zmniejszają ich spożywanie, ponadto one są naprawdę bardzo drogie. Podczas „święta krabów” jedzone są gotowane kraby lub żywe smażone na dużej patelni. To święto najczęściej odbywa się pod otwartym niebem, a kraby zazwyczaj są spożywane z chlebem, majonezem oraz plasterkami cytryny.

Desery

W Norwegii najpopularniejsze są ciastka biszkoptowe oraz ciastka duńskie (znane „wienerbrød“, dosłownie „chleb wiedeński“) oraz pieczone w domu ciasta, wafle oraz ciasteczka. Składnikiem ciast często jest kardamon. Jeszcze jeden norweski deser to „krumkake“ – zwinięte ciasto grubości papieru napełnione w środku śmietanką („krumkake“ oznacza „zgięte ciasto“). Pieczone merengi zwane są „pikekyss“, dosłownie „dziewczęcy pocałunek”.

 

 

Przedstawiamy wybór 10 filmów w języku norweskim. Filmy – to świetny sposób na naukę i doskonalenie języka norweskiego. Miłego oglądania.
W Norwegii filmy te można znaleźć na stronie Netflix, w Polsce niektóre są dostępne na YouTube.

 „Łowca trolli“ („Trolljegeren“, 2010) Ocena IMDB: 7/10

Film fantastyczny w stylu pseudo-dokumentalnym o tym, jak grupa studentów przyjeżdża do miasteczka kręcić film dokumentalny o niedźwiedziach, na których polują kłusownicy. Okazuje się, że historia jest o wiele bardziej interesująca niż mogłoby się wydawać na pierwszy rzut oka – tak naprawdę studenci mają do czynienia z najprawdziwszymi trollami. Wykorzystując trolle jako norweskie stworzenia folklorystyczne, reżyser André Øvredal nakręcił pełną napięcia sztukę fantastyczną.

Czas trwania: 103 minut.

„Łowcy głów“ („Hodejegerne“, 2011) Ocena IMDB: 7.6/10

Świetny, o wartkiej fabule norweski thriller, stworzony na podstawie powieści słynnego pisarza thrillerów detektywistycznych Jo Nesbø. W tym filmie gra aktor Nikolaj Coster-Waldau, dla wielu dobrze znany jako Jamie Lanister z serialu „Gra o tron”. Film w żywym, obrazowym skandynawskim stylu – chłodne kolory, minimalizm, okrucieństwo oraz krew.

Czas trwania: 100 minut.

„Wyprawa Kon-Tiki“ (Kon-Tiki, 2012) Ocena IMDB: 7.2/10

Film jest oparty na prawdziwych wydarzeniach z 1947 roku – wyprawie, która zdumiła świat. Historia „Kon-Tiki” urzekała nas już w dzieciństwie. Rozbudzała w nas ambitność oraz uczyła nigdy nie poddawać się. Za pomocą tego filmu chcemy zachęcić ludzi, aby realizowali swoje marzenia, nie bali się przygód” – mówią reżyserzy Joachim Rønning i Espen Sandberg.

Film był nominowany do Oscara w kategorii najlepszych filmów dokumentalnych.

Czas trwania: 118 minut

 „Zombie SS 2. Krwawy śnieg“ („Død snø 2“, 2014)  Ocena IMDB: 7/10

Stworzona przez norweskich twórców horror-komedia, w której swoje mistrzostwo zaprezentował reżyser Tommy Wirkola. Razem z Stigem Frodem Henriksenem napisał scenariusz do tego filmu.  Głównym bohaterem taśmy jest młodzież, która znalazła się w nieodpowiednim miejscu w nieodpowiednim czasie. Niemal wszyscy bohaterowie horrorów wybierają nieodpowiedni czas i nieodpowiednie miejsce. Tym razem nieszczęśnicy muszą zmierzyć się z dość nietypowymi wrogami – nazistowskimi zombie.

Czas trwania: 100 minut.

„Obywatel roku“ („Kraftidioten“, 2014) Ocena IMDB: 7.2/10

To oryginalna, nakręcona w skandynawskim stylu czarna komedia, nasycona scenami przemocy, w związku z czym skierowana do osób po 18 roku życia. Streszczenie fabuły: pracoholik Nils, sterujący potężną maszyną do odśnieżania, sprząta wąskie, niegościnne oraz górzyste drogi w okolicach, w których mieszka. Ostatnio przez ludność miasteczka został odznaczony za swój wysiłek. Dostaje on wiadomość o śmierci swego syna, rzekomo spowodowaną przedawkowaniem heroiny. Nie chcąc uwierzyć w oficjalną wersję, Nils rozpoczyna tajne śledztwo w celu znalezienia możliwych zabójców syna. Późniejsze mamy do czynienia ze zwrotem akcji – staje się on tajemniczym bohaterem siejącym strach w świecie przestępców.

Czas trwania: 116 minut.

Norweskie startupy coraz częściej są przysłaniane przez tworzące się w Berlinie lub Londynie nowatorskie spółki. Nawet sztokholmskie firmy, które wyprzedzają twórcy aplikacji Spotify, przyciągają coraz więcej światowej uwagi niż norweskie. Tendencje te można  wyjaśnić tym, że norweskie startupy są zaliczane do kategorii „biznes dla biznesu”. Ponadto, one nie mają na celu wyjścia na rynek zagraniczny. Jedne z najbardziej znanych norweskich startupów to: nLink, Socius, Meshcrafts, Viva Labs, Kahoot!, Beacons, Xenetra oraz Aspiro.

nLink

Firma ta ma na celu wykorzystać robotechnikę w budownictwie, dokładniej do wiercenia dziur w ścianie. Przypuszcza się, że Europa i USA potrzebowałyby około 5 tysięcy takich robotów.  Wiercący robot wykonuje zadanie 5-10 razy szybciej niż człowiek. Poza tym, robot wykonuje czynności o wiele dokładniej i precyzyjniej niż człowiek. Nie może jednak zastąpić człowieka, ponieważ, musi nim uprawiać pracownik, wyznaczający zadania i regulujący wykonywane przez robota prace przy pomocy aplikacji pobranej na iPad.  W planach startującej firmy są wykonujące różne zadania roboty, np. kładące podłogę. Roboty wkrótce będą dostępne na rynku, lecz nie są one przeznaczone na sprzedaż, można będzie jedynie  je wynająć.

Socius

Należąca do tej sieci społecznościowej platforma umożliwia znakom towarowym tworzenie o wiele większej historii niż pozwala na to konto na Twitterze.  Użytkownicy systemu widzą wpisy zamieszczane na wszystkich platformach sieci społecznościowych takich, jak np.  Twitter, Facebook, Instagram, YouTube, SoundCloud.  Po opublikowaniu i wybraniu najlepszego wpisu, użytkownicy mogą opublikować go na platformie. Jest to niczym wyszukiwarka na platformach społecznościowych, dzięki której można znaleźć wpisy dotyczące konkretnych wydarzeń sportowych, festiwali oraz na żywo odbywających się eventów.

Meshcrafts

Startup Meshcrafts ma na celu ułatwienie ładowania elektromobili, oferując ich użytkownikom możliwość wyszukiwania miejsc doładowań elektromobili przy pomocy mobilnej aplikacji.

Viva Labs

Ta początkująca spółka ma na celu stworzenie systemu sterowania mieszkaniem (tzw. rozumnego domu), który uwzględniając rozkład dnia osoby, kontrolowałby oświetlenie i urządzenia domowe. W danej chwili firma już stworzyła inteligentny termostat, inteligentny sterownik oświetlenia, system monitorowania energii oraz system ochrony domowej.

Kahoot!

Ponad 40 milionów ludzi na całym świecie korzysta ze stworzonych w Norwegii technologii edukacyjnych. Dobrze rokujący startup Kahoot!, daje uczniom możliwość tworzenia pomocy naukowych w postaci gier i zagadek o charakterze mobilnym.

Unacast

Początkująca norweska spółka Unacast stworzyła mobilną aplikację Beacons, która daje możliwość klientom sklepów w urządzeniu mobilnym przeglądać reklamy wybranych produktów.

 Xeneta

Z kolei ten startup reprezentuje przemysł ciężki – porównuje ceny ładunków przewożonych morzem. Obecnie z tej aplikacji Xenetra korzystają użytkownicy na sześciu kontynentach.

 Aspiro

Norwegia chce rozwiązać problem piractwa na rynku muzycznym. W 2009 r. nawet 80 proc. Norwegów, młodszych niż w wieku 30 lat, przyznało się, że nielegalnie przesyła muzykę. W 2014 roku liczba osób słuchających pirackiej muzyki spadła do 4 proc. Taką znaczną zmianę spowodowało powstanie internetowych platform muzycznych. Aspiro stworzyło cieszącą się największą popularnością w Norwegii muzyczną platformę internetową WiMP.

---

Wypróbuj test za darmo!