Wybranie odpowiednich upominków jest czasem zadaniem bardzo trudnym, ale rodzina na pewno ucieszy się z przynoszących szczęście amuletów, ciepłego wdzianka czy słodyczy.

Trolle na szczęście (norw. Lykketroll). Uważa się, że trolle były pierwszymi mieszkańcami Norwegii – niegdyś, gdy cała ziemia była pokryta lodem, zamieszkiwali oni góry. Chociaż trolle były różnej wielkości, miały kilka wspólnych cech: miały tylko cztery palce, przypominający krowi ogon, a ich nosy były tak długie i tak czerwone, że sądzono, iż używali ich do mieszania zupy. Trolli można ujrzeć tylko po zachodzie słońca lub nocą, gdyż światło słoneczne obraca je w kamień. Poza tym, trolle przejawiały zazwyczaj sprzeczne cechy charakteru – mogły być jednocześnie przyjazne i wstrętne. Mówi się, że jeśli podczas spaceru po norweskim lesie zobaczycie światełko, możliwe, że to właśnie troll puścił do was oko. Wierzy się, że małe figurki trolli przynoszą szczęście – poza tym, jest ich tak wiele rodzajów, że na pewno znajdziecie taką, która przypadnie wam do gustu.

Figurki wikingów i modele statków. Wikingowie byli pochodzącymi z wybrzeży Skandynawii wojownikami, rzemieślnikami i kupcami. Sławili się swoją odwagą, umiejętnościami, ale też i okrucieństwem. Ich mitologia i tradycyjne symbole mają wielu wielbicieli. Figurki wikingów oraz reprodukcje ich charakterystycznych długich statków, na których zawojowywali oni coraz to nowsze ziemie i przewozili jedzenie oraz wodę do odległych norweskich wiosek, są bardzo popularne w sklepach z pamiątkami. Poza tym, symbole mitologii wikingów oraz Skandynawii można znaleźć na przynoszących szczęście wisiorkach i innej biżuterii.

Biżuteria z cyny. Od czasów rzymskich Norwedzy słynęli z talentów rzemieślniczych. Narzędzia, prezenty ślubne i inne przedmioty były (i wciąż są) wykonywane z cyny – ten metal o ciemnej barwie może być mieszany z miedzią według potrzeb rzemieślnika. Wyroby z cyny są bardzo popularne – bez trudu znajdziecie biżuterię, misy, talerze czy guziki wykonane z tego materiału. Mogą one przedstawiać inne symbole Norwegii – koni, stare budynki, drewniane kościoły czy tradycyjne wzory wikingów.

Norweskie noże. Styl życia Norwegów jest nierozłącznie związany z działalnością na świeżym powietrzu – silna więź z przyrodą, miłość do zwierząt należą do podstawowych wartości mieszkańców tego kraju. Być może właśnie dlatego norweskie noże stały się popularne na całym świecie. Jest ich wiele rodzajów – jedne są przeznaczone dla miłośników grzybobrania, inne – dla myśliwych. Poza tym, rękojeści takich noży są często ozdobione klasycznymi motywami norweskimi.

Ubrania w norweskie wzory. Tradycje strojów dzierganych w Norwegii sięgają XIX-ego wieku, jednak obecnie swetry w norweskie szlaczki są popularne jak nigdy dotąd. Na początku dominowały swetry i akcesoria w kolorach naturalnych, jednak w latach trzydziestych pojawiły się modele dwukolorowe – klasyka, która nigdy się nie znudzi, „Setesdal” i „Fana”. Później, w roku 1953 świat oszalał na punkcie nowego wzoru na swetrach – pojawił się deseń „Marius“. Wzory norweskie zachwycają wielu swoją różnorodnością. Za natchnienie twórcom tych wzorów posłużyły przede wszystkim tradycyjne norweskie drzeworyty i malarstwo dekoracyjne (norw. Rosemaling), które można znaleźć na drzwiach i ramach okiennych wiejskich domów i zabudowań.

Czekolada. Norwegia jest doskonałym miejscem dla miłośników słodyczy! Czekolada mleczna, czekolada gorzka, czekolada z orzeszkami ziemnymi, migdałami, rodzynkami… wszystko to znajdziecie w sklepach ze słodyczami i artykułami spożywczymi w Norwegii. Poza tym, słona lukrecja (znana jako assalmiakki) zajmuje specjalne miejsce wśród słodyczy – ten smak, nadzwyczaj ceniony w krajach północnych może stać się niespodzianką dla innych, gdy słodki smak lukrecji ustępuje miejsce słonemu, tworząc niepowtarzalne połączenie smakowe!
Brązowy ser (norw. Brunost) i nóż (łopatka) do sera (norw. ostehøvel) – w Norwegii nie znajdziecie nic bardziej tradycyjnego nad ten brązowy ser.

Brunost – to ser w mleka krowiego lub koziego, o wyjątkowym smaku. W procesie przygotowywania takiego sera mleko, śmietana i serwatka są gotowane przez kilka godzin aż do otrzymania gęstej masy serowej. Dzięki temu procesowi ser staje się rudy, o charakterystycznym słodko-słonym smaku. Jedyny poprawny sposób krajania takiego sera – używając do tego norweskiego noża do sera! Jest to dzieło norweskiego cieśli Thora Bjørklunda, które już od 1920-ego roku pomaga w odkrojeniu najsmakowitszych kęsów tego sera.